• ساعت : ۰۸:۰۶
  • تاريخ :
     ۱۴۰۱/۰۵/۱۰ 
افسردگی یكی از مهم‌ترین عوامل مخرب در كاهش كیفیت زندگی افراد مبتلا به بیماری بهجت می‌باشد

                                                                                    khabar - copy 1.jpg

افسردگی یكی از مهم‌ترین عوامل مخرب در كاهش كیفیت زندگی افراد مبتلا به بیماری بهجت می‌باشد

بیماری بهجت (آدمنتیاس) یک بیماری التهابی مزمن است که به رگ‌های خونی آسیب می‌رساند. علائم آن شامل زخم در دهان و دستگاه تناسلی، درد مفاصل و التهاب چشم (یوئیت) است. این بیماری یک بیماری خودایمنی است که زمینه ژنتیک دارد و تمام دستگاه‌های بدن از جمله مفاصل، پوست و مخاط، چشم، قلب، شش، دستگاه گوارش، مغز، اعصاب و سیستم خونی را درگیر می‌کند. بیماری بهجت بیشتر در حوزه مدیترانه، خاورمیانه و آسیای شرقی مشاهده می‌شود. با بدتر شدن علائم بیماری در طول زمان، بیماران با درد شدیدتر بدن، محدودیت‌های حرکتی، مشکلات در جویدن، خوردن، صحبت کردن و بلعیدن که تأثیر منفی بر تعاملات اجتماعی بیماران دارد و کیفیت زندگی آنها را کاهش می‌دهد مواجه می شوند. 
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی قزوین در یک بررسی نظام مند جهانی و فراتحلیل، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران بهجت را ارزیابی کردند.
به گفته دکتر سیما رفیعی عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین و مجری اصلی این پژوهش، بیماری بهجت یک بیماری مزمن کشنده با ماهیت عود شونده است که سلامت و عملکرد طبیعی اعضای بدن را تهدید می‌کند و به همین سبب بر کیفیت زندگی بیماران نیز آثار سوئی دارد. 
وی افزود: میان کیفیت زندگی در این بیماران با عواملی همچون سن، جنس، مدت بیماری و افسردگی ارتباط معنی‌داری وجود داشت. کاهش سطح سلامت اجتماعی بیماران بالاخص با شدت گرفتن علائم بیماری و شرایط روحی- روانی، عملکرد اجتماعی و بطور کلی وضعیت سلامت افراد از جمله مواردی است که سبب می‌شود مبتلایان به این بیماری نه تنها از حیث انجام روتین عملکردهای کاری و فعالیت‌های روزمره خود دچار نقص و کاستی شوند بلکه تعاملات اجتماعی آنها نیز به شکلی منفی و مخرب تحت الشعاع قرار گیرد. 
دکتر سیما رفیعی با بیان اینکه افسردگی یکی از مهم‌ترین عوامل مخربی است که نه تنها کیفیت زندگی بیماران بلکه روند بهبودی آنان را نیز تحت الشعاع قرار می‌دهد گفت در اتخاذ رویه‌های درمانی مناسب لازم است تیم درمانی ترکیبی سازماندهی شود به گونه‌ای که علاوه بر رویه‌های درمانی، رویکردهای توانمندسازی روحی- روانی افراد را نیز مدنظر قرار دهد. لذا بیماران باید از نظر روانشناختی توسط یک تیم تخصصی حمایت شوند و در طول دوره درمان از آنها اطلاعات کافی بدست آید تا متناسب با آن، رویکردهای درمانی و راهبردهای مقابله‌ای مناسب اتخاذ گردد.
شایان ذکر است این پژوهش با همکاری احمد قشقایی و فاطمه پاشازاده  انجام شده و علاقه مندان میتوانند برای مطالعه متن کامل مقاله به نشانی ذیل مراجعه کنند. https://caspjim.com/article-1-2957-en.html

 

امتیاز :  ۰ |  مجموع :  ۰

برچسب ها

    6.0.15.0
    V6.0.15.0